In het leven van Khaled Al-Yami Nooradein – roepnaam Noori – lijkt alles over rozen te gaan. Dat wil zeggen, zo brengt hij het. Dat zijn familie uit Jemen verspreid is over vijf landen en hij zijn moeder en broers en zussen al twee jaar niet heeft gezien? ‘Ach’, zegt hij, ‘het is wat het is’. Tegenslagen lacht deze onverbeterlijke optimist soepel weg en genieten van de dingen die wel goed gaan, dat kan hij als geen ander. 

Omzwervingen

Via Caïro, Madrid, zes verschillende AZC’s in Nederland en een gezin in Hillegom belandde Noori begin 2021 in Bloemendaal. Eerst in het voormalige nonnenklooster Dennenheuvel, sinds medio 2022 woont hij – en met hem veel andere statushouders – in Oldenhove. ‘Dat steeds verplaatsen naar een ander AZC was geen pretje’, zegt hij. ‘Maar toen ik bij de familie Oude Groen in Hillegom kwam, dat was één groot feest. Wat een vriendelijke mensen! We hebben nog veel contact en ik ga elk jaar naar de verjaardagen van de kinderen en familie. Dat zijn 13 verjaardagen per jaar!’

Noori (29 jaar) zelf is inmiddels ook een behulpzame ‘regelneef, vraagbaak, verbinder, tolk en gids’ in en buiten Oldenhove. Wie een probleem of iets nodig heeft kan bij hem terecht, hij zal altijd proberen te helpen. Dat zit nu eenmaal in zijn karakter, en in de vriendelijkheid die hij in Nederland ontmoette: ‘Ik heb in verschillende landen gewoond, Saoudi-Arabië, Egypte, Spanje, maar nergens zijn de mensen zo behulpzaam als hier. In die andere landen voelde ik me altijd een buitenstaander, hier in Nederland voel ik dat ik erbij hoor.’

Eigen onderneming: Noori Dates

Stil zitten en wachten tot er iets op hem afkomt, dat is bepaald niet de stijl van Noori. Nog maar net ‘geland’ in Denneheuvel bedacht hij dat hij een eigen bedrijf wilde starten. Hij zag dat de ‘wereldwijd beste dadels’, afkomstig uit Saoudi-Arabië, in Nederland amper te krijgen zijn. Dat moest het worden, dadels importeren en verkopen. In Caïro had hij al business administration gestudeerd (niet af kunnen maken helaas), dat kwam van pas. Ondernemerszin is hem ook niet vreemd, dus in no time was Noori Dates opgericht (dates is Engels voor dadels). Vanzelf ging dat zeker niet. In de kelder van Dennenheuvel stond hij bij nacht en ontij dadels te verpakken en afgeleide producten zoals dadelsuiker en dadelkoekjes te maken: ‘Helemaal geen probleem hoor, erg leuk om te doen en ik heb weinig slaap nodig.’

In het begin fietste Noori met een hondenaanhanger gevuld met zakken en dozen dadels langs supermarkten en specialiteitenwinkels in Haarlem en omstreken. Een paar zakjes hier, een paar zakjes daar, het zette geen zoden aan de dijk. Tijd voor een andere strategie: ‘Ik laat de dadels nu verpakken en verwerken in de gevangenis’, lacht Noori. Daarmee doelt hij op de werkplaats van inderdaad een gevangenis in Utrecht: In-Made, een slimme naam die verwijst naar het Engelse woord ‘inmate’  (= gedetineerde). En de fiets met aanhanger is inmiddels vervangen door gesprekken met grote winkelketens en distributiebedrijven: ‘Het valt niet mee om met dat soort bedrijven in contact te komen, maar eenmaal binnen heb ik vaak hele goede gesprekken. De eerste grote afnamecontracten gaan we binnenkort sluiten.  Ik ben nu wel investeerders aan het zoeken, want bij dit soort contracten gaat het om grote bedragen.’

Business Consultant

Dat Noori die contacten met grote partijen – denk aan landelijk opererende winkelketens met honderden verkooppunten – heeft kunnen leggen, zegt hij mede te danken te hebben aan Pangea. Dat is een organisatie die ambitieuze vluchtelingen helpt bij het starten van een bedrijf: ‘Ik heb begeleiding gekregen bij de start met Noori Dates. Daar heb ik veel geleerd, want als nieuwkomer snap je niet direct de Nederlandse business-mentaliteit, of welke papieren en certificaten je moet hebben om een bedrijf in de voedselsector te kunnen starten. En het business-netwerk van Pangea was voor mij erg belangrijk.’

Zijn ondernemingszin en drive leverden Noori begin dit jaar ook een nominatie op voor de verkiezing van de beste nieuwkomer van het jaar, de verkiezing die elk jaar een aantal succesvolle ondernemers in het zonnetje zet tijdens een grote happening in de Amsterdamse Melkweg. Noori won niet: ‘Maar die nominatie was echt leuk, daar ben ik supertrots op!’

Minstens zo leuk is dat ze bij Pangea zo enthousiast over Noori zijn dat ze hem hebben gevraagd om zelf ook nieuwkomers te coachen en begeleiden (tegen een marktconform salaris). Dat doet hij maar wat graag: ‘Ik begeleid een paar ondernemers in de food-sector, daar ben ik nu goed in thuis. Maar ook een paar startende ondernemers in andere sectoren, daar leer ik ook weer veel van.’

Taalcoaches Zuid-Kennemerland

Zoveel dingen te doen, zoveel werk links en rechts, bijna jammer dat hij ook nog tijd kwijt is aan het inburgeren. Want hoewel hij goed weet hoe hij zich als een inwoner van Nederland moet manifesteren en hoe hij zich in board rooms verstaanbaar kan maken, moet hij voor het einde van 2024 nog wel even zijn inburgeringsexamen doen. Gelukkig heeft hij hulp van een taalcoach van de Stichting Taalcoaches Zuid-Kennemerland, de organisatie die inmiddels 380 vrijwilligers als taalcoach ‘in het veld’ heeft werken. Noori is gekoppeld aan taalcoach Ruud Slierings: ‘Nederlands is tot een bepaald niveau niet zo moeilijk, maar om foutloze e-mails te sturen of gesprekken in goed Nederlands te voeren, dat is echt lastig. Dat niveau heb ik nog niet. Ruud daagt me uit om net wat boven mijn niveau te praten, lezen en schrijven. En hij denkt met me mee. Toen ik mijn bedrijf startte hebben we veel over marketing, reclame en businessplannen gesproken. Voor mijn bedrijf voer ik veel gesprekken. Als ik dan zeg dat het niet in het Engels hoeft en best in het Nederlands kan, merk ik dat ik sneller als serieus  gesprekspartner wordt geaccepteerd. Wat ook leuk is aan mijn taalcoach: hij houdt net als ik van voetbal. Alleen is hij van Ajax, en ik haat die club, zeker sinds ze een paar jaar terug mijn favoriete club Real Madrid met 4-0 in de Champions League hebben verslagen. Maar buiten die eenmalige vernedering is Madrid gewoon veel beter.’

Voetballer in ‘Oranje’

Voetbal, nog zo’n activiteit die Noori veel tijd kost. Hij kijkt het niet alleen graag, maar nog liever speelt hij zelf. Eenmaal in Bloemendaal, meldde hij zich direct bij de Haarlemse club Olympia: ‘In de kleedkamer en op het veld leer je ook Nederlands, hoewel dat volgens mij niet altijd netjes Nederlands is.’

Feit is dat Noori een uitstekende middenvelder is. Zijn hele jeugd speelde hij bij een topclub in Sanaa (hoofdstad van Jemen). Met een aantal landgenoten en voormalige teamgenoten die ook in Nederland zijn gestrand, aangevuld met een jongen uit Irak en wat losse ‘aanlopers’, voetbalt Noori veel. Hij is de initiatienemer van dit gelegenheidsteam van jongens die gewoon lekker willen blijven voetballen, op pleintjes, in parken en soms op een officieel veld.

Afgelopen mei nam dit vriendenteam deel aan de selectiedag voor de EURO Unity Cup, het Europese Kampioenschap voor elftallen van vluchtelingen en nieuwkomers. De KNVB organiseerde die selectiedag op het trainingscomplex in Zeist. Ruim 150 kandidaten met (professionele) voetbaldromen deden mee aan de vele wedstrijdjes, maar aan het einde van de dag was de trainer, oud eredivisie-speler René van Rijswijk, duidelijk: die jongens uit Jemen gaan naar Frankfurt. Het team is aangevuld met twee vrouwelijke voetballers, de captain van het Afghaanse vrouwenelftal en een Marokkaans-Nederlands talent, en wordt tijdens een aantal stevige trainingsdagen in Zeist klaargestoomd voor het EK in Frankfurt op 28 juni.

Noori in Oranje! ‘Ja, leuk hè?’, zegt hij lachend en trots. ‘Ik denk dat we ook echt een kans maken, we zijn allemaal fit en goed op elkaar ingespeeld. We hebben afgesproken met de trainer: we gaan er heen om vooral te genieten, maar wel met de intentie om te winnen. Dat gaan we ook echt proberen.’

Noori is tijdens een van de trainingsdagen uitgebreid geïnterviewd door Vluchtelingenwerk (mede-organisator van de selectiedag) en de NPO. ‘Ik vind het superleuk om Nederland te vertegenwoordigen en in het oranje te spelen. We krijgen een oranje tenue, een sporttas van de KNVB en vervoer naar en van Frankfurt in de spelersbus van Oranje!’ Tja, hoe ingeburgerd kun je zijn?!

Helaas werd het team na drie flitsende poulewedstrijden in de halve finale ongelukkig door
Ierland in een strafschoppenreeks uitgeschakeld. Ach ja, het is wat het is…